ANTROPONIMLARNING JAHON TILSHUNOSLIGIDA SHAKLLANISHI
Abstract
Mazkur maqolada antroponimlarning jahon tilshunosligida o‘rganilish tarixi, nazariy asoslari va ilmiy yo‘nalishlari tahlil qilinadi. Tadqiqotda antroponimik qarashlarning qadimgi yunon va rim manbalaridan boshlab XIX–XX asrlarda G‘arbiy Yevropa va rus tilshunosligida shakllanish jarayoni ilmiy asosda tahlil etiladi. Tadqiqot natijalari antroponimikaning zamonaviy tilshunoslikdagi o‘rni va istiqbollarini belgilashga xizmat qiladi hamda shaxs nomlarini kompleks lingvistik tahlil qilishning nazariy asoslarini yoritadi.
References
1. Benveniste, É. Le vocabulaire des institutions indo-européennes. Paris: Minuit, 1969
2. Nicolaisen, W.F.H. Names, Language and Context. Berlin: Mouton de Gruyter, 1995.
3. Meillet, A. Introduction à l’étude comparative des langues indo-européennes. Paris, 1903
4. Superanskaya, A.V. Obshchaya teoriya imeni sobstvennogo. Moskva: Nauka, 1973
5. Yo‘ldoshev, M. A. O‘zbek tilida antroponimlarning shakllanishi va turlari. - Toshkent: Fan, 1984
6. Maxammadjonovna, S. L. (2022). L’ENSEIGNEMENT DE LA LITTERATURE EN DIDACTIQUE DU FLE. THE THEORY OF RECENT SCIENTIFIC RESEARCH IN THE FIELD OF PEDAGOGY, 1(4), 155-157.
7. SL. Maxammadjonovna. Places of use of anthroponyms in uzbek. Ethiopian International Journal of multidisciplinary research. 2024. стр. 33-35
8. Анарбоева, И. О. (2025). Гендерные принципы номинативных единиц (на примере французского и узбекского языков). FARS International Journal of Education, Social Science & Humanities, 13(2), 136-139.
