AN’ANAVIY ME’MORIY MAKON VA ZAMONAVIY MAKON: ESTETIK VA FUNKSIONAL TAHLIL
Abstract
Ushbu maqolada an’anaviy me’moriy makon va zamonaviy urbanistik muhitning estetik hamda funksional xususiyatlari qiyosiy tahlil qilinadi. Tadqiqot obyekti sifatida Registon majmuasi va Tashkent City hududi tanlab olinib, ularning kompozitsion yechimi, makon tashkil etish tamoyillari, inson va muhit o‘rtasidagi munosabat hamda estetik ta’sir darajasi ilmiy jihatdan o‘rganiladi. Maqolada tarixiy makonning simmetriya, mutanosiblik va me’moriy yaxlitlikka asoslangan an’anaviy shakllanish tamoyillari hamda zamonaviy urbanistik hududning funksional zonalashuv, texnologik infratuzilma va ko‘p qavatli kompozitsion struktura asosidagi rivojlanish xususiyatlari tahlil etiladi. Shuningdek, milliy me’moriy meros va global arxitektura tendensiyalari o‘rtasidagi uyg‘unlik masalalari yoritiladi.
References
1. O’zbekiston Respublikasining “Madaniy meros obyektlarini muhofaza qilish va ulardan foydalanish to‘g‘risida”gi 2001-yil 30-avgustdagi 269-II-son Qonuni;
2. Mirziyoyev Sh.M. “Shaharsozlik faoliyati sohasida davlat boshqaruvi tizimini yanada takomillashtirish hamda 2023 — 2027-yillarda aholi punktlarining shaharsozlik hujjatlarini ishlab chiqish dasturlarini tasdiqlash chora-tadbirlari toʻgʻrisida”gi 11.09.2023 yildagi PQ-299-son Qarori
3. H. Munasinghe. “Aesthetics of urban space through collaborative urban planning: integrating environmental aesthetics with communicative theory of planning”
4. Archives for Technical Sciences jurnali
5. Ai.lex.uz sayti
