МАСЪУЛИЯТИ АХЛОҚИИ ТАБИБ ДАР ПИНҲОНСОЗӢ ВА ОШКОРСОЗИИ ҲАҚИҚАТИ БЕМОР: ТАҲЛИЛИ ФАЛСАФӢ ДАР АСРИ XXI
Abstract
Объекти таҳқиқ муносибати ахлоқии табиб ва бемор дар шароити рушди
технология ва зеҳни сунъӣ мебошад. Предмети таҳқиқ масъалаи
виҷдоншиносии фаъолияти табиб ҳангоми ошкорсозӣ ва пинҳонсозии
ҳақиқати беморӣ ба шумор меравад.
References
1. Аристотель. Никомахова этика. – Москва: Мысль, 1983. – 302 с.
2. Бердяев Н.А. О назначении человека. – Москва: Республика, 1993.
– 383 с.
3. Бехтерев В.М. Проблемы развития личности. – Санкт-Петербург,
2001. – 416 с.
4. Гадамер Х.-Г. «Ҳақиқат ва усул» ("Истина и метод"). – Москва:
Прогресс, 1988. – 704 с.
5. Гиппократ. Избранные книги. – Москва: Медицина, 1994. – 736 с.
6. Ҳайдеггер М. «Ҳастӣ ва замон» ("Бытие и время"). – Москва: Ad
Marginem, 1997. – 451 с.
7. Кант И. Основы метафизики нравственности. – Москва: Мысль,
1999. – 528 с.
8. Франкл В. Человек в поисках смысла. – Москва: Прогресс, 1990. –
368 с.
9. Фуко М. Рождение клиники. – Санкт-Петербург: Гуманитарная
академия, 1998. – 310 с.
